Küba doğudan batıya uzanan coğrafi görünümüyle timsaha benzetilen bir ada. En doğuda Santiago kısmı hareketsiz duran timsahın kıvrılmış kuyruğu gibi. Havana tarafı ise kuzeydeki komşusunu gözleyen başı.Adanın ortasından geçerek bütün eyaletleri birbirine bağlayan yaklaşık bin km uzunluğunda bir otoyolu var. Yıl 2016. Devrim öncesinden kalma eski bir Chevrolet ile Havana’dan doğuya doğru yola çıktık. Santa … Continue reading Küba’da Sosyalizmi Kim İstiyor?
"Devrimi düşlüyorsan ona göre yaşarsın. Yürüyüşün farklı olur. Bakkala, manava başka türlü davranırsın. Bunun için sana kimse puan yazmaz tabii; ama anlarlar... Orada birisi farklı yürüyordur."Başaran Aksu’nun kitabı Soma maden havzasında maden işçilerinin içinden çıkan iki işçi önderini anlatıyor. Tahir Çetin ve Ali Faik İnter. Bir Sovyet işçi romanı havasını başarıyla veren kitap bu işçilerin … Continue reading Ruhu Olan Yollara Dair
Bu roman Lübnan’ın güneyindeki Berka Habur’da, Siyonist İsrail işgaline karşı Lübnanlı yurtseverlerin verdiği kurtuluş savaşında hayatını kaybeden, Lübnan Hizbullahı’nın ve Küba’nın şehit ilan ederek onurlandırdığı Lübnan asıllı Kübalı Hizbullah savaşçısı Jacinto Delgado Risk ve ailesini anlatıyor.Küba Komünist Partisi’nin Ortadoğu’yla ilişkilerden sorumlu Merkez Komite üyeliğini 35 yıl sürdüren, son görev yeri Küba Türkiye büyükelçiliği olan Ernesto … Continue reading ‘El Turco’ Jacinto Delgado Risk
Partideki ismiyle ‘Çekiç’; dışişleri bakanı olduğu dönemde Batılı diplomatların ona taktığı ismiyle “Bay Hayır” (Watson, 2005: 2). 1905 devriminden hemen sonra 16 yaşındayken partiye katılıp, Gorbaçov yönetimi Kızıl Meydan’da dalgalanan orak-çekiçli bayrağı indirmeden birkaç yıl öncesine kadar yaşayan bir devrim çınarı… Öldüğü tarihte partiye yeniden kabul edilmiş olmasına rağmen ölümü ardından Batı basınında yazılanların Sovyet … Continue reading Son Bolşevik Viyeçeslav Skriabin Molotov
HDP İzmir binasının basılarak Deniz Poyraz’ın öldürülmesi pek çok açıdan Hrant Dink cinayeti gibi. Göstere göstere gelmesi, 50 dakika boyunca işini yapmasına müdahale etmedikleri katili gözaltına alırken “ismin ne abicim?” diye sormalarında kendini duyuran yakın mesafe, katilin hiçbir aile vb özel yan içermeyen ama tetikçi kimliğinin kilometre taşlarının net bir şekilde sergilendiği instagram fotoğraf albümü, … Continue reading Yıkılan binalar, yeni inşaatlar ve denizlere çıkan sokaklar
Ülke çapında sosyalist bir dergide yayınlanan ilk yazım Vehbi Koç’un ölümü üzerineydi. O zamandan beri yazıyorum. Geçtiğimiz günlerde oğlu Rahmi Koç 90. yaş günü kutlamalarında kovid-19 olunca hatırlatmak yerinde oldu. 2004’te “Zengin olunca ölemiyorsunuz da. O kadar iyi bakıyorlar ki” demişti. Bir sınıf kırımı olan salgın koşullarında böyle bir kitap önerisi gelince çok fazla direnmedim. … Continue reading Bitmeyen Kış
Engels’in babasının Manchester’da, Hollandalı Gottfried Ermen’le ortak bir fabrikası vardı ve Engels, babasının talebiyle 1842’de İngiltere’ye gitti.[1] Babası hem Engels’i kontrol etmek hem de Engels aracılığıyla ortağını kontrol etmek için böyle bir çözüm bulmuştu.Engels bir yandan babasının isteğini yerine getirirken bir yandan da Manchester’da işçi sınıfının ve sosyalist çevrenin içine girmeye çalıştı. 1843’te tanıştığı Mary Burns, … Continue reading İrlanda Kanından Proleter Sevgililer Mary Burns & Lizzy Burns
Sovyetler ölmemiş, 24 yıl sonra Hacıbektaş‘ta bir evin duvarında taze yazılmış bir duvar yazısında yaşıyormuş.Memleketim, her gelişimde yeni duvar yazıları ile karşılıyor. Güzel bir bayram hediyesi, Stalin‘in tarif ettiği türden.Duvar yazıları bir solcunun okuma yazma öğrenmesi gibi. Öğrendiğini, düşündüğünü uygun bulduğu ilk duvara yazıyor.Henüz ilk başlarda, tüm devrimcileri birbirinden ayırmadığı zamanlarda duvar yazısında doğaçlama, kapsayıcılık … Continue reading Sovyetler ve Hacıbektaş
Ortadoğu’daki örgütlerde olmayan çok değerli bir şey var bu politik devrimci kitle hareketinde, kendi başına düşünebilme ve hareket edebilme yeteneği. Potansiyeli dağıtmak isteyenlere karşı milyonları birleştirmenin sırrı bu yeteneği kullanmakta saklı.
Ama Hacıbektaş'ta anma törenine gelenler bambaşkaydı. Adıyaman’ın, Dersim’in Kürt Alevileri, güneyin Arap Alevileri, İç Anadolu’nun Türkmen Alevileri ve Abdallar. Yurtdışından değişik kıyafetleriyle gelen dergâhın kapılarına yüzünü süren her yöreden binlerce insanın varlığı farklı bir şeyler anlatıyordu.